*

Güncel Bilim: Süper İletken

**

Fizikçiler, süper iletkenlerin ne kadar küçük olabileceği konusunda bir sınır koyan 1959 tarihli bir iddiayı deneysel olarak doğruladılar.

***

Süper iletkenliğin nano boyutta anlaşılması, diğer uygulamalara ilave olarak gelecekte kuantum bilgisayarları tasarlamak için de önemli olacaktır.

Fizikçi PW Anderson tarafından 1959’da, süperiletkenliğin yalnızca belli büyüklükteki nesnelerde var olabileceğini öne sürdü. Bu görüşe göre, nesnenin süper iletken boşluk enerjisi, elektronik enerji düzeyi aralığından daha büyük olmalıdır ve bu aralık, boyut azaldığında artmaktadır. İki değerin eşit olduğu noktası yaklaşık 100 nm3’lik bir hacme karşılık gelmektedir.

Bu ölçekte süperiletken etkilerin gözlemlenmesindeki teknik zorluklar nedeniyle şimdiye kadar Anderson limitini deneysel olarak test etmek mümkün olamamıştır.

Nature Communications’da yayınlanan araştırmada , Anderson teorisinin ilk kez deneysel olarak araştırmasına izin veren bir nanosistem tasarlandığı bildirilmektedir.

***

Yukarıdaki görselde çalışmada kullanılan kurşun nanokristalin topografik görüntüsü verilmektedir. Ölçek çubuğu: 10 nm

KAYNAK

https://phys.org/news/2017-03-small-superconductors.html

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here